وقتی حصار غربت من تنگ می شودهر لحظه بین عقل و دلم جنگ می شوداز بس فرار کرده ام از خویش خویشتن"گاهی دلم برای خودم تنگ می شود"گاهی به ترکتازی شعرم خوشم ولیگاهی کمیت شاعری ام لنگ می شودهر چند می شکیبم بر عشق باز همگاهی دلم اسیر دل سنگ می شودگر یک نظر به روی شما کرد یار مادنیای عشق با تو هماهنگ می شود"گاهی دلم برای خودم تنگ می شود"یا لحظه به نای غمش چنگ می شودگاهی زمین به تمام فراخی اشدر پیش کلبه کوچک ما،تنگ می شودگاهی لطافت سحری ام به وقت ذکربا باده سحری اش جنگ می شودگاهی به محتسب برسد عقل و دین منگاهی ز مستی ام همه جان سنگ می شودگاهی فغان نمی رسد به هر کسیگاهی دلم به نای نی اش رنگ می شودگر شعر گفتم به هوای رخ عزیزاین شعر هم به هوایش ننگ می شود ...

تو شبیه هیشکی نیستی عاشقی و بی حواسی ریشه کردی تو وجودم تو یه بیماریه خاصییادگاریم ندارم هیچی از تو جا نمونده هیشکی با رفتنه هیشکی اینجوری تنها نموندهاعتیاد من به چشمات راه درمونی نداره هیچی و بی تو نمیخوام بگو این بارون نباره خوابی و بیداره چشمام نفسم میگیره براتکاش یه بار بهت میگفتم جونه منی جونم فدات جونم فدات وحشته باختنه دستات بدترین جای قماره میشکنه قلبمو چشمات نمیخواد به روم بیارهیه جورایی ته قلبم هنوزم امیدورم عشقه تو , تو این شرایط نمیذاره کم بیارم اعتیاد من به چشمات راه درمونی نداره هیچی و بی تو نمیخوام بگو این بارون نبارهخوابی و بیداره چشمام نفسم میگیره براتکاش یه بار بهت میگفتم جونه منی جونم فدات جونم فدات بیوگرافی حمید عسکری